تصویر بین المللی ایران از کجا ترسیم می شود

وقتی از یک خارجی درباره کشوری می پرسند تنها یک یا دو جمله از آن کشور به زبان می آورد مثلا درباره ژاپن می گوید پیشرفته در زمینه تجهیزات الکترونیکی است و مردمش پر کار هستند .

چین کشوری پر جمعیت ، کمیت بالا در تولید و ساخت محصولاتی برای همه سطوح .

از آمریکا علاوه بر قلدری هایش بعنوان کشوری صاحب تکنولوژی یاد می کنند. از آلمان بعنوانی صاحب صنعت و از فرانسه بعنوان یک خودرو ساز و از روسیه توسعه صنعت فضایی اش را نام می برند .

اما می خواهیم خارجی ها از ایران با چه عنوانی یاد کنند ؟ این همان موضوع بحث نویسنده این مقاله است .

در گذشته ایران را با نام خاویار ، فرش ، پسته و نظایر آن     می شناختند و پس از پیروزی انقلاب اسلامی نام ایران با نام امام خمینی ( ره) اجین شد .

امروز می خواهیم از ایران با کدام مزیتش نام ببرند ؟ این همان شهرتی است که جا انداختن آن در سطح جهان نیاز به هدفگذاری ، برنامه ریزی و شاید اجرای ده ها برنامه تبلیغاتی دارد تا بتوانیم کشورمان را با یک یا چند مزیت آن در جهان شهره کنیم . آن هم در شرایطی که خیلی ها در آن سوی آب  از سال ها پیش دست به کار شده اند تا تصویر مخدوشی از چهره ایران برای جهان ترسیم کنند .

ایجاد برند در یک کشور که باعث شهرت آن کشور در زمینه ای خاص شود بدون برنامه ریزی امکانپذیر نخواهد بود . بسیاری از کشورهای جهان برای این که کشورشان در زمینه خاصی برند شود و شهرت پیدا کند گاهی میلیارد ها دلار هزینه می کنند ، صد ها متخصص را بکارمی گیرند و سال های متمادی برنامه های تبلیغاتی متفاوتی را طراحی و اجرا می کنند و فعالیت هایشان را روی مخاطبان مختلف تست می کنند تا شاید در زمینه ای خاص اندکی شهرت پیدا کنند .

کارشناسان امور ارتباطات می گویند برند شدن کشورها در زمینه ای خاص ابزار های متنوعی دارد که ملزومات مشترک آن ها عبارتند از : فرهنگ ، هنر ، موسیقی ، ایدئولوژی ، سبک زندگی ، آداب و رسوم ، جذابیت های طبیعی و نادر ، نحوه تجارت ، صنعت توریسم ، میراث تاریخی ، رفتار مردم و ….

ایران نیز برای کسب شهرت در زمینه هایی که مزیت دارد خارج از این قاعده نیست و برای جلب توجه مخاطبان خود نیاز به هدفگذاری ، برنامه ریزی و اجرای طرح های تبلیغاتی فراوان دارد که متاسفانه این روزها در کشور کمتر نهادی متوجه این مهم است .

نتیجه این بی توجهی سال ها بعد به بار می نشیند ، زمانی که مردم کشورهای مختلف جهان از ایران بعنوان مزیتی نام       می برند که جزء اهداف حاکمیت ما نیست و دیگران آن را تعریف کرده و در دنیا جا انداخته اند . آنوقت پاک کردن این تصویر از ذهن مردم جهان به راحتی امکانپذیر نخواهد بود و شاید سالیان متمادی بطول بیانجامد .

ایران از معدود کشورهایی است که اکثر شاخص ها و یا ابزارهای برند شدن در یک یا چند مزیت را دارد . جذابیت های طبیعی ، ایدئولوژی ، فرهنگ ، آداب و سنن ، تاریخ و ….

اما مهمترین عنصر گمشده در این زنجیره ، فقدان فکر ، عدم انتخاب هدف مناسب ، نداشتن برنامه و مهمتر از همه فقدان متولی است .

به راستی در ایران چه کسی یا کدام نهاد مسئول تصویر بین المللی ایران در سطح جهان است ؟ چه نهادی مسئولیت دارد به این فکر کندکه مردم دنیا با کدام مزیت ایران ما را بشناسند ، ببینند و با آن ویژگی از ما یاد کنند ؟

در ایران جای نهادی که باید به فکر تصویر بین المللی کشور در سطح جهان باشد خالی است و باید به فکر این باشیم که اگر تصویر کشورمان را خودمان ترسیم نکنیم ، دیگران این تصویر را برای افکار عمومی جهان رسم خواهند کرد و آنطور که می خواهند ترسیم می کنند . تا دیر نشده که البته بسیار دیر شده به این مهم فکر کنیم و تصمیم بگیریم تصویر کشورمان را خودمان ترسم کنیم .

پاسخ دادن